Réttað í Kjósinni
Um síðastliðna helgi fórum við í hina árlegu smalamennsku í Kjósina. Veðrið var eins og best var á kosið og allir léttir í lund. Nói og Brúskur ( hundurinn hans Þorgeirs ) voru samt ekkert alltof hressir og tóku því léttan snúning á túninu á Möðruvöllum sem endaði með því að Brúskur lá eftir tábrotin og með gataðan fót. Það var nú verra, því af þeim tveimur þá er hann mun betri smalahundur. Þeir sátu því báðir eftir heima, þeir Þorgeir og Brúskur með laskaðar lappir.
Ég fór hins vegar með þeim Sigga og Reynir inn í Trönudal þar sem við skiptum liði. Ég var sendur upp topp en þeir tóku hlíðarnar. Ég komst fljótlega að því maður er ekkert að yngjast. Á tímabili hélt ég að ég hausinn á mér myndi springa vegna hjartsláttar og lappirnar kikna undan mér, það kom sér vel að vera með göngustafi því það er afbragðs gott að halla sér fram á þá í stuttum pásum. Ekki rákumst við nú á margar skjátur en þeim var öllum skilað í réttirnar þar sem Flóki kom svo síðar og lagði þeim lífsreglurnar.
Kveðja Konni