Archive for January, 2006
Komumst heim, heil á höldnu sl. fimmtudag. Það er alltaf svo hressandi veðrið hérna á Íslandi, maður er allavega ekkert að hangsa þegar kalsarigning og rok lemur mann í framan. Þannig var veðrið þegar við stigum útúr Leifsstöð. Anna Svava hafði skilið bílinn eftir á flugvellinum þannig að við gátum bara keyrt beint heim. Þar biðu mamma og pabbi með heitt kaffi og búin að þrífa allt og lofta út, þvílíkur lúxus. Sátum aðeins og röbbuðum við þau um ferðina en þurftum svo að rjúka austur fyrir fjall til hennar Maríu að ná í Nóa og bæta nokkrum tímum við þetta rúmlega 30 tíma ferðalag frá Pattaya. Nói var svo hissa á að sjá okkur að hann vissi ekkert hvernig hann ætti að vera.
Við ætlum að setja inn myndirnar úr ferðinni á síðuna i smáskömmtum næstu daga og segja örlítið frá því sem er sett inn í hvert skipti. Fyrsti skammturinn spannar tvo fyrstu dagana í ferðinni en fyrsta deginum var eytt í London en þar þurftum við að bíða í 11 tíma milli fluga. Við skelltum okkur því með lestinni niðrí bæ og fylgdumst með nýársskrúðgöngunni. Húnn var alveg ágæt en aðeins of mikið af lúðrasveitum sem voru yfirleitt skipaðar fólki sem var frekar óheppið með útlit og líkamsvöxt. Búningarnir voru heldur ekkert að bæta upp fyrir þennan vöxt heldur gerði bara illt verra (miklu verra). Fórum svo í bíó á mörgæsamyndina en ég varð að fara út með Flóka þar sem hann gat ekki verið til friðs þarna inni. Að því loknu fórum við út að borða á The Rainforest Café sem er ævintýralegur staður ef maður er fimm ára, annars bara rándýr staður með vondan mat. Nú var komin tími til að halda uppá völl og gera sig klár í flugið sem var um 11 tímar frá London til Bangkok. Við ákváðum að svæfa Flóka áður en við færum um borð og það reyndist vera mjög góð hugmynd. Eftir að vélin var farin í loftið þá var honum komið fyrir í rúmi sem hékk á veggnum ( var reyndar alltof lítið fyrir hann ) og þar svaf hann í um 8 tíma. Þetta hefði bara ekki getað gengið betur með hann.
Á flugvellinum í Bangkok tóku Jón og Pin á móti okkur þaðan var haldið til Pakchong þar sem Pin og hennar fjölskylda býr. Þar var svo bara slappað af og Flóki fékk að leika við nokkura vikna hvolpa sem hann ætlaði aldrei að sleppa, honum fannst þeir svo æðislegir. Fórum bara nokkuð snemma í háttin þetta fyrsta kvöld enda allir nokkuð þreyttir og slæptir eftir langt ferðalag. Daginn eftir var svo áætlað að fara í hamborgarahrygg til hans Kjartans, en hann býr nálægt Buri Ram sem er í um 3 tíma keyrslu frá Pakchong.
Kveðja
Konni
Núna er komið að því að fara heim eftir þessa líka frábæru ferð. Leggjum í hann annað kvöld til Bangkok og fljúgum þaðan rétt fyrir miðnætti. Það er svo von á okkur seinnipartinn á fimmtudaginn. Við erum búin að gera mest lítið undanfarna daga nema að hanga á sundlaugarbakkanum á hótelinu. Reyndar skelltum við okkur í golf um daginn sem væri nú ekki frá sögu færandi nema fyrir það að ég var bitinn af þessari líka hlussu flugu í aftanverðan upphandlegginn. Ég sá hana nú aldrei nema skuggann af henni. Ég hef aldrei áður verið stunginn af viðlíka kvikindi og vona að ég eigi ekkert eftir að lenda í því aftur. Þetta var alveg ótrúlega sárt fyrstu fimm mínúturnar en svo leið yfir mig og ég var fluttur í flýti með sjúkrabíl uppá spítala. Nei, nei, smá grín, þetta var samt sárt. Jón hló nú svo mikið af mér og hlær enn því ég tók víst þvílíkar boxæfingar þarna útá velli að hann hélt að ég væri að hita upp fyrir Tyson (ég hélt hún væri enn á handleggnum)
Ég hef samt verið að pæla í því að ég myndi aldrei nenna að búa í landi þar sem það er alltaf sól, það verður hálf þreytandi. Það hefur ekki verið sólarlaus dagur síðan við komum hingað og við höfum aldrei lent í rigningu. Það verður því hressandi að komast í kuldann og slabbið heima en ég er líka viss um að maður verður byrjaður á að nöldra yfir því eftir viku.
Okkur hlakkar til að sjá ykkur öll þegar við komum heim
Au Revoir
Konni og Rakel
Loksins erum við komin aftur til Pattaya þar sem við verðum í afslöppun það sem eftir lifir af ferðinni. Við erum ekkert smá fegin að hafa flogið til baka og eytt í það um 5 tímum ( flugið tók 1 tíma ) í stað þess að keyra í einhverja 15 – 16 tíma. Hitinn hérna suður frá er svo miklu meiri en fyrir norðan og rakinn er alveg svakalegur. Það fóru allir beint í sundlaugina þegar við komum á hótelið nema ég, mér finnst bæði skemmtilegra og mikilvægara að komast í tölvu og hanga svo á kaffihúsi og horfa á mannlífið.
Í gær fórum við í alveg frábæran dýragarð í Chiang Mai. Hann er alveg glænýr og það var frítt inn núna meðan það er verið að reynslukeyra hann.Þarna sáum við ýmis dýr en mér fannst mest spennandi að sjá ljónin, pardusana, hlébarðana og öll kattardýrin sem voru þarna. Svo var farið í svona nætur safarí , en það var lestaferð um annað svæði að kvöldlægi en þá eru dýrin miklu meira á stjái heldur en í þrúgandi hitanum sem er yfir daginn. Við Rakel létum svo taka af okkur mynd þar sem ég held á blettatígursunga ( á stærð við meðal hund ). Það væri nú gaman að eiga einn svona kettling til að kúra með á kvöldin 
Það er nú samt komin smá heimþrá í kallinn, en það getur verið að það rjátlist af manni þegar maður er búin að ná að hvíla sig aðeins eftir þessa rosa keyrslu sem er búin að vera á okkur. Hann Jón talaði um að við séum búin að sjá meira á þessum 17 dögum en hann hefur gert í síðustu 14 skipti sem hann hefur komið hingað.
Flóki er farin að tala alveg heilmikið en er þó ekki enn byrjaður að mynda neinar setningar af viti. Orðaforðinn hefur alveg aukist gríðarlega en stundum er erfitt að greina hvað hann er að reyna að segja, t.d. hljómar dita (sitja) og kida (kisa) nánast alveg eins og það er því fyndið þegar hann sér sitjandi kisu, þá kemur kida dita.
Ég bið að heilsa heim í kuldann og slappið.kveðja
Konni og Rakel
Komum til Chiang Mai fyrir 4 dögum og erum búin að fara víða hérna í norður Tælandi. Fórum strax daginn eftir upp að landamærum Myanmar ( fyrrverandi Bhurma ) sem er eins og allir vita stærsti framleiðandi Heróíns í heiminum. Það var mjög magnað að standa þarna á landamærunum og horfa þarna yfir. Fólk sem var hinum megin var að reyna að selja eitthvað drasl í gegnum girðinguna og litlir krakkar að betla. Það var skrítið að hugsa til þess hve ólíka framtíð þessi börn eiga fyrir höndum sér miðað við hann Flóka sem hélt í höndina á þeim í gegnum rimlana. Fórum svo á stað sem er hluti af Golden Triangle ( golden stendur fyrir Heróín ) þar sem maður stendur í Tælandi en getur horft yfir til Laos og Myanmar. Eftir þetta fórum við svo á flottasta safn sem ég hef komið á. Þetta safn var um sögu Ópíum og báráttuna gegn fíkniefnum. Hápunktur þessa dags var samt þegar við heimsóttum Karen Village, en þar búa konur sem eru búnar að lengja hálsinn á sér með því að raða á hann hringjum. Hálsinn á þeim lengstu var ábyggilega um 20-25 cm og þegar maður skoðar myndir af okkur við hliðina á þeim þá er eins og að við séum með hausinn oní maga.
Annars er norður Tæland alveg gríðarlega heillandi staður og svo allt öðruvísi en það sem er í gangi í suðurhlutanum, en þar er búið að ganga aðeins of langt í túrismanum. Við værum til í að eyða meiri tíma hérna og fara í trekking og svoleiðis en það er ekki hægt að þessu sinni og til þess þarf maður líka að vera barnlaus.
Það eru nú samt nokkrir hlutir hérna sem mætti laga til muna. Þar er númer eitt tvö og þrjú umferðarmálin. Hérna teljast gangstéttir munaður sem mér sýnist að flestum þyki óþarfar. Ef þær eru til staðar þá eru þær mjóar og hrikalega ójafnar. Kantar eru a.m.k. 40-45 cm og svo er skellt inná þetta ljósastaurum, blómakerjum, trjám, sölubásum og auglýsingaskiltum þannig að það er nánast ómögulegt að komast um með barnavagn. En málin vandast þega maður þarf að komast yfir götu. Það eru hreinlega engin gönguljós hérna og umferðin gengur mjög hratt með trilljón skellinöðrum útúm allt og ofán á þetta bætist að hér er vinstri umferð. Þetta gerir barnavagnaferðirnar mun skemmtilegri og maður getur skemmt sér lengi yfir hættusögum úr umferðinni.
Svo er annað sem er fáránlegt og það er kynþáttamismunun. Á öllum stöðum, s.s. söfnum, dýragörðum, sundlaugum o.þ.h. þurfa útlendingar að greiða tvöfalt á við innfædda. Það væri nú eitthvað sagt heima ef það kostaði meira í sund fyrir asíubúa og 1000 kall fyrir svarta.
Jæja, þann 19 jan munum við svo fljúga aftur til Bangkok og förum þaðan niðrá Pattaya á flotta hótelið og verðum þar í afslöppun þar til við leggjum í hann til Íslands.
kveðja
Konni og Rakel
PS. það var smá misskilningur með að Flóki væri orðinn brúnn. Ég hélt að hann yrði eins og kaffibaun en þar sem við berum á hann sólarvörn númer 30 á hverjum degi og hlífum honum mikið fyrir sólinni þá gæti maður allt eins haldið að hann hefði verið á Grænlandi. Spurning um að reyna ná á hann góðu beis tani ( base tan ) á Pattaya.
Í gær lögðum við upp í ferðalag hingað norður í land. Ferðinni er heitið til Chiang Mai (rétt skrifað ) og við erum núna komin vel áleiðis. Annars vorum við bara búin að vera á Pattaya en við skiptum um hótel þar því hitt var ekki nógu fínt fyrir okkur snobbhundana. Fórum á glænýtt klassa hótel þar sem herbergið er risastórt með stórum svölum, baðherbergið allt í marmara og tvöföldu baðkeri, glæsilegur sundlaugar garður o.þ.h. Það var því svoldið erfitt að rífa sig af stað hingað norður því við vorum farin að vera ansi afslöppuð þarna. Flóki fékk sýkingu í augað og eftir nokkra daga tilraunastarfsemi með hreinsun þá fórum við með hann á spítalann. Þetta var svo hrikalega flottur spítali að ég hef ekki einu sinni séð svoleiðis í sjónvarpinu. Við vorum inn og út á 30 mín, ca 10 manns komu að því að fylgja okkur í gegn og pakkinn kostaði um 3000 kr með 2 lyfjum. Alveg magnað.
Svo fórum við í eins dags siglingu með Evu Jósteins og hennar famelíu út í einhverja eyju og þar var Rakel dregin í fallhlíf af spíttbát, hún fór í köfun og á bananabát en ég prófaði að skjóta úr skammbyssu og fór á Jetski. Ég hefði nú betur sleppt því þar sem Þorgeir keyrði á mig og eftir á að hyggja þá vorum við nú aldeilis heppnir að hann keyrði mig ekki niður. Þetta kostaði meiriháttar samningaviðræður við rekstraraðila bátanna en á endanum náðist samkomulag um að greiða um 17 þús í skaðabætur.
Daginn eftir fórum við í hangikjötsveislu til hans Kristjáns, bróðir hennar Evu Jósteins, en hann hefur búið hér í fjögur ár. Hann er nýbúin að flytja í alveg hreint rosalega flott hús með sundlaug og öllu og er nánast bara eins og höll.
Hér í Tælandi virðist það vera fyrir góðri lukku að snerta hvít börn. Þ.a.l. er alltaf verið að kássast uppá Flóka. Hann er orðinn svo pirraður á þessu að þegar einhver innfæddur nálgast hann þá snýr hann sér undan og öskrar NEI. Þetta getur orðið ansi skammarlegt stundum en ég skil hann ósköp vel.
Allavega erum við núna í Lampang og á morgun förum við yfir til Chiang Mai og verðum þar í nokkra daga. Vonandi kemst ég í tölvu fljótlega og þá koma fleiri ferðasögur.
Konni
Nú erum við komin til Tælands. Ferðin hingað gekk ótrúlega vel og Flóki var eins of engill. Hann svaf nú mest allt flugið frá London til Bangkok ( 11 tíma flug ) og það var mikill léttir. Í Bangkok tók Jón á móti okkur og Flóki var nú aldeilis hissa á því að hitta hann þarna. Jón var búin að redda 10 manna leigubíl með bílstjóra á 3000 kr á dag. Af flugvellinum keyrðum við í sveitina til hennar Pin og vorum þar fyrstu nóttina. Hitinn hérna er náttúrulega bara rugl og það getur verið virkilega erfitt að sofna ef það er engin loftkæling.
Á öðrum degi fórum við í 4 tíma keyrslu uppí meiri sveit til Kjartans, kunningja hans Jóns. Þar var eldaður hamborgarahryggur með rauðvínssósu. Það var mjög absúrd að borða jólamatinn við þessar aðstæður. Þetta var í mjög litlu þorpi og alveg ótrúlega gaman að vera þar. Um morgunin þegar við vöknuðum kom fíll í heimsókn til að blessa húsið hans Kjartans sem hann er nýbúin að byggja.
Fórum svo til Korat sem er önnur stærsta borg Tælands og vorum þar eina nótt. Stoppuðum mjög stutt þar og sáum ekki mikð. Eftir það fórum við aftur til Bachong til hennar Pin. Vorum þar eina nótt og erum núna á Pattaya, en þangað komum við í gær. Pattaya er ekki staður að mínu skapi. Hér er allt of mikill túrismi, endalaust verið að reyna að okra á manni og í raun ekkert að sjá hér. Ætlum nú samt að stoppa hér í nokkra daga og fara svo eitthvað norður í land til Chiang Mai (ekki rétt skrifað).
Við biðjum öll að heilsa heim og Flóki skilar sérstakri kveðju.
Konni og Rakel
ps. Við erum komin með svo mikið af myndum nú þegar að við verðum í margar vikur að setja inn eftir að við komum heim.